MASA depan makanan negara tidak lagi ditentukan oleh keluasan tanah, jenis aktiviti pertanian atau jumlah hasil semata-mata. Keupayaan menghasilkan makanan secara cekap, selamat, berkhasiat dan mampan kini bergantung pada penguasaan ilmu, penggunaan teknologi serta keberanian menghubungkan inovasi penyelidikan dengan realiti industri.
Perubahan iklim, peningkatan kos input, kekurangan tenaga kerja, ancaman penyakit tanaman dan haiwan serta ketidaktentuan rantaian bekalan telah mengubah rentak industri pertanian masa kini. Penyelesaian kepada cabaran ini tidak boleh digerakkan secara berasingan. Ia memerlukan kerjasama penyelidik, pemain industri, pembuat dasar, pelabur dan komuniti tani yang memahami keperluan sebenar sektor agromakanan.
